8 Mart 2015 Pazar

İçim yeni seyahatler çekiyor.. Yeni yerler, yeni insanlar, yeni tadlar çekiyor..Eskilere gelecek olursak bazı eskilerden sıkıldım. Yaşadığım yeri sevmiyorum.. Benim yaşadığım yer de bir çok uçak seferinin olduğu havalimanı olmalı.. Bir parça aileme yakın olmalı ve insanların birbirlerinin hayatlarını didikleyemediği bir yer olmalı.. Canım istediğinde atlayıp arabama annemin babamın yanına gidebilmeliyim. Sonra bir mutfağım olmalı. Belki bir çokları için sıkıcı sayılabilecek ama benim için süprizli olan tadlar ortaya çıkarabileceğim. Şu an elimde tuttuğum tamamen doğaçlama ürettiğim içeceğim gibi.. (yarım muzu sütle karıştırıp bal ve tarçın ikilisiyle buluşturmam ve içerisine doyurcu olması adına bir tutam attığım yulaf ezmem ) .
Arkadaşlarım gelmeli ziyaretime, beni gücendirse de asla küstüremeyen arkadaşlarım :) saatlerce konuşsak, dedikodu yapsak, diyet konuşsak, anasayfamıza düşen düğün fotoğrafların bakıp aman b.k var evlenin desek :D  Ha yeri gelmişken sahiden b.k mu var da evleniyor herkes? Huzurlu huzurlu yaşarken strese girdim. Acaba yanılan ben miyim yoksa onlar mı diye? Evlilik de; lise,üniversite , iş hayatı gibi sırası geldiğinde yerine getirilmesi gereken bir ritüel midir? Evdeki yabancı, evin her yerinde, her odasında.. Gözlerini açtığında yalnız değilsin. Bana çok korkunç geliyor. Bunlar evde kalacağımın belirtileri mi?

Bir ara gerçekten ciddi ciddi denedim. Bulunduğum her ortamda artık evlilik düşünüyorum dedim. Anneme gelen haberleri irdeledim. Her ciddileştiğimde biraz daha uzaklaştığımın farkına vardım. Ciddi takılanlarla aynı masaya geldikçe ,içimde hep birşeyleri yitiriyorum. Heyecanı kaybediyorum..   Tabi yapılan yanlışlar da doğruları götürdüğü oldu. Heyecan kuyuya düştü, çıkarmak zor..

Çabuk soğuyorum biçok kişiden.. Bazıların çat diye kırasım geliyor.. Bir zamanlar fazla değer verdiklerime olan pişmanlıklar karnımı ağrıtıyor.. Offfff benim çantamı alıp çıkıp gidesim var. Yaşlanıyor muşum evde kalıyormuşum ! Ben evde kalmıyorum evlenenler evden çıkmıyor bakınsana !! bir sürü borca giriyorlar yıllarca ödüyorlar hadi ona bir şey demedim sonra tüm hayatları boyunca ev yemek iş güç , çol çocuk derken kendileri için hiç bir şey yapmıyorlar.. Bir tatile bile çıkmıyorlar. Deniz kenarında kahve içip kitaplarına gömülmüyorlar.. Ahh annem de anlasa bir bunları ! Evlilik hakkındaki düşüncelerimi her söylediğimde sanki kansermişim gibi acılı acılı bana bakmasa ne olurdu ! :D
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa diye bağırmak istiyorum . Niye ben asiyim ya ?? Neden ben de normal bir insan gibi değilim ? Bugün kendimden sıkıldım, aslında dayaklığım bence neyse ben bi kahve yapayım kendime hem de italyan olandan ;)

Hayatı tesbih yapmış sallarken yazdığım... :D

Hiç yorum yok: