21 Mart 2015 Cumartesi

Çoğalıyorum,
sevdikçe seni , sarıldıkça sana
Çoğalıyorum...
Küçük kızım.
Gözleri gülen kızım.
Bulup da bunayanlar dünyasında
Bulamayıp da gülebilen kızım..
Nasıl geri çeviririm açılan kollarını.
Herkesi çevirsem, kimseye dermanım kalmasa da 
Sana sarılmaktan usanmam..

Her bastığımda bağrıma 
Yüreğindeki o boşluğa değiyor yüreğim..
Öyle aç ki o boşluğun, dolmaya..
İçimden çekiyor bir şeyleri,
Kana kana çekiyor.

Bana Melek diyorsun da ,
Melek olan sensin.
Kanatların kalbinde, biraz da gökyüzünde..
Anne kelimesini kurmaya cesaret edemezken ben sana..
"Ne zaman sarılsam, annem gibi oluyorsunuz" dedin ya
Sen bu yüzden çok güçlüsün meleğim..

Kimse seni ağlatamaz elindeki oyuncağı alarak..
Hiç bir şey yokluğuyla, üzemez seni artık.
Korktuğun geceler de, kapısını tıklatıp odasına girdiğin
Sabah saçlarını örüp, eliyle ekmeğine yağ süreninin olmadığı yerde
Kanatlarını açmışsın, öyle güzel uçuyorsun ki 
Kimse görmüyor, kırık kanadını
Uç güzel kızım, yanakları pembe
Gözleri güleç kızım ...

Öğretmenken yazdığım  ...



Hiç yorum yok: