23 Mart 2015 Pazartesi

Düşündüm de bir kıvılcım değil miydi, büyük yangınları başlatan ? Küçük bir adım büyük hedeflerin başlangıcıdır. Ve başaran insanlarla başaramayanlar arasındaki fark o küçük adımı ertelemektir. Kaç tane atmayı ertelediğimiz küçük adımlarımız var bizim.. Ya da bunlardan hangisi en çok bizde suçluluk uyandırıyor? Mevlana'nın sevdiğim sözlerinden biri de "Maşrapamız küçük ise deryayı suçlamaya hakkımız yok"...  İstediklerimiz şu an bizde değilse bu hayatın pintiliğinden değil, istemeyi bilmediğimizdendir diyorum ben de ... Kabulleneceksen bir şeyleri illa, bunun adı "-benden olmaz değil?" İstersem benden de olur " olmalı.. Olmazı değil, oluru kabul etmek lazım..

O zaman diyorum.. Başkalarından oluyorsa benden de olur.. Ne mi olur ? Hayal ettiklerim.. Kimse alınmasın darılmasın , oyunun kuralı böyle.. Ulu orta heryerde hayallerimi söyleyemem öyle. Hayallerimin kahyası olsa bile paylaşamam.. Toprağın altında bekledikçe yeşillenmiyor muydu tohumlar... Yeşillenmem için suküt lazım belki de..Dilim suküt ederken, içim tek kişilik sohbetler peşinde..

Bir yerlerden başlamak lazım artık şarkıyı söylemeye... Dinlemekten sıkıldım zira..  Dinliyorum kulağıma gelen cılız  şarkıyı, ince notaları anlamaya çalışıyorum.. Her gün bir önceki günden daha net söyledikleri.. Ucumu bırakma diyor, ses... Öyle melodiler vadediyor ki bana .. Hayrete düşüyorum ve yine söylüyor; bir gün susup yok olduğumda bu öksüz şarkıyı sana bırakacağım. Başkalarına ses olacağımı vadediyor, . Rüyadır o diyorum. Melodi kıkırdıyor, alaylı bir ses tonuyla uyan o zaman diyor.. Ve ben uyanamıyorum..

Küçük şeyleri beslersek büyümezler mi? Doğduğumda minicik ellerim, burnum , ayaklarım hepsi minicikti.. Büyümezdim, eğer beslenmesiydi bedenim, ruhum.. O zaman basitti formülü büyümenin.. İçimizde güzel ama küçük olan ne varsa beslemeye başlamak hem de şimdiden.. Şüphesiz ki büyüyecekler.. Yeter ki beslemeyi bilelim... Usanmadan, yorulmadan  ve kararmadan beslemeyi...

Arı iken yazdığım...

21 Mart 2015 Cumartesi

Çoğalıyorum,
sevdikçe seni , sarıldıkça sana
Çoğalıyorum...
Küçük kızım.
Gözleri gülen kızım.
Bulup da bunayanlar dünyasında
Bulamayıp da gülebilen kızım..
Nasıl geri çeviririm açılan kollarını.
Herkesi çevirsem, kimseye dermanım kalmasa da 
Sana sarılmaktan usanmam..

Her bastığımda bağrıma 
Yüreğindeki o boşluğa değiyor yüreğim..
Öyle aç ki o boşluğun, dolmaya..
İçimden çekiyor bir şeyleri,
Kana kana çekiyor.

Bana Melek diyorsun da ,
Melek olan sensin.
Kanatların kalbinde, biraz da gökyüzünde..
Anne kelimesini kurmaya cesaret edemezken ben sana..
"Ne zaman sarılsam, annem gibi oluyorsunuz" dedin ya
Sen bu yüzden çok güçlüsün meleğim..

Kimse seni ağlatamaz elindeki oyuncağı alarak..
Hiç bir şey yokluğuyla, üzemez seni artık.
Korktuğun geceler de, kapısını tıklatıp odasına girdiğin
Sabah saçlarını örüp, eliyle ekmeğine yağ süreninin olmadığı yerde
Kanatlarını açmışsın, öyle güzel uçuyorsun ki 
Kimse görmüyor, kırık kanadını
Uç güzel kızım, yanakları pembe
Gözleri güleç kızım ...

Öğretmenken yazdığım  ...



8 Mart 2015 Pazar

İçim yeni seyahatler çekiyor.. Yeni yerler, yeni insanlar, yeni tadlar çekiyor..Eskilere gelecek olursak bazı eskilerden sıkıldım. Yaşadığım yeri sevmiyorum.. Benim yaşadığım yer de bir çok uçak seferinin olduğu havalimanı olmalı.. Bir parça aileme yakın olmalı ve insanların birbirlerinin hayatlarını didikleyemediği bir yer olmalı.. Canım istediğinde atlayıp arabama annemin babamın yanına gidebilmeliyim. Sonra bir mutfağım olmalı. Belki bir çokları için sıkıcı sayılabilecek ama benim için süprizli olan tadlar ortaya çıkarabileceğim. Şu an elimde tuttuğum tamamen doğaçlama ürettiğim içeceğim gibi.. (yarım muzu sütle karıştırıp bal ve tarçın ikilisiyle buluşturmam ve içerisine doyurcu olması adına bir tutam attığım yulaf ezmem ) .
Arkadaşlarım gelmeli ziyaretime, beni gücendirse de asla küstüremeyen arkadaşlarım :) saatlerce konuşsak, dedikodu yapsak, diyet konuşsak, anasayfamıza düşen düğün fotoğrafların bakıp aman b.k var evlenin desek :D  Ha yeri gelmişken sahiden b.k mu var da evleniyor herkes? Huzurlu huzurlu yaşarken strese girdim. Acaba yanılan ben miyim yoksa onlar mı diye? Evlilik de; lise,üniversite , iş hayatı gibi sırası geldiğinde yerine getirilmesi gereken bir ritüel midir? Evdeki yabancı, evin her yerinde, her odasında.. Gözlerini açtığında yalnız değilsin. Bana çok korkunç geliyor. Bunlar evde kalacağımın belirtileri mi?

Bir ara gerçekten ciddi ciddi denedim. Bulunduğum her ortamda artık evlilik düşünüyorum dedim. Anneme gelen haberleri irdeledim. Her ciddileştiğimde biraz daha uzaklaştığımın farkına vardım. Ciddi takılanlarla aynı masaya geldikçe ,içimde hep birşeyleri yitiriyorum. Heyecanı kaybediyorum..   Tabi yapılan yanlışlar da doğruları götürdüğü oldu. Heyecan kuyuya düştü, çıkarmak zor..

Çabuk soğuyorum biçok kişiden.. Bazıların çat diye kırasım geliyor.. Bir zamanlar fazla değer verdiklerime olan pişmanlıklar karnımı ağrıtıyor.. Offfff benim çantamı alıp çıkıp gidesim var. Yaşlanıyor muşum evde kalıyormuşum ! Ben evde kalmıyorum evlenenler evden çıkmıyor bakınsana !! bir sürü borca giriyorlar yıllarca ödüyorlar hadi ona bir şey demedim sonra tüm hayatları boyunca ev yemek iş güç , çol çocuk derken kendileri için hiç bir şey yapmıyorlar.. Bir tatile bile çıkmıyorlar. Deniz kenarında kahve içip kitaplarına gömülmüyorlar.. Ahh annem de anlasa bir bunları ! Evlilik hakkındaki düşüncelerimi her söylediğimde sanki kansermişim gibi acılı acılı bana bakmasa ne olurdu ! :D
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa diye bağırmak istiyorum . Niye ben asiyim ya ?? Neden ben de normal bir insan gibi değilim ? Bugün kendimden sıkıldım, aslında dayaklığım bence neyse ben bi kahve yapayım kendime hem de italyan olandan ;)

Hayatı tesbih yapmış sallarken yazdığım... :D

6 Mart 2015 Cuma

Gittikçe değişiyor birşeyler,
Derinlerimde, kuytularımın karanlık köşelerinde.
Karanlığın ıslak bedeninin tutuk sevişmeleri
Daha sıradan daha heyecansız...

Herşey daha karmaşıksız
Karmaşasını yitirmiş
Daha yorgunuz, sabırsız belki de daha korkak...
Daha umursamaz, daha ...

Mesela daha az düşünür oldum
Ne zaman düşünmek istesem canım yandığından.
Daha az savaşır oldum yeldeğirmenleriyle
Kabullenmek sözlüğümde yeni bir kelime
Oldurmadan, oluruna bırakır oldum..

Şimdi sen sanma ki eskisi kadar inatçıyım
Dedim ya sanarsan kendini nimetten,
Çok sürmez birkaç günde
Belki de daha az sürede yok olursun yüreğimden.

Ben gelemem artık tükenmelere..
Ismarlama! İçemem bir kadeh daha,
Beraber sarhoş olmayacaksak.
Islanmayacaksak beraber...


1 Mart 2015 Pazar

Dünya küçük müymüş? Hiç de değil.. Dünyası küçük olan insanların arkasına saklandığı cümle bunlar.. Hayat kısa mıymış ? Atıyorlar.. ! Onu kısalaştıran ,musluktan lavabo boşluğuna süzülen, hiç bir iş uğruna kullanılmayan suymuşçasına geçip gitmesine izin veren ve yapacaklarımızı erteleyen bizleriz.

Yaşamak her saniyesini hissederek yaşamak? Çok sorguluyorum.."İnadına Yaşamak" .. Yaşamaktan zevk almak . Her gün yeni bir şey keşfedip, her gün kendini bir parça yenilemek.. Bazı monotonluklarına sadıkken bazılarından çabucak soyunmak.. Ve farkına varmak aslında ne çok öğrenilecek bilgi, ne çok seyahat edilecek yerler,okunacak kitaplar, izlenecek filmler, tadılacak damaklar ve ne çok hayatlarına dokunacağımız insanların olduğunun farkına varmaktan bahsediyorum. Bu kadar çok yapacak listesi varken ne anlarlar bazı insanlar ucuz senaryoların figüranı olmaktan.. Ama figüransız eksik kalırdı değil mi filmler?

Biliyorum artık, insanların hepsinin iyi olmadıklarını... Ve başkalarının hikayelerindeki kötü karakter olmayı kendine görev edinip, bu aktivitelerden beslenen insanların varlıklarını kabullendim.. Bu kabulleniş, YENİLGİ anlamına gelmiyor, bu kabulleniş ZAFER di benim için. *Var olduklarını bil   * Süprizlerine hazırlıklı ol ve*Senin dibe çökeceğini sandıkları noktada.. Kocaman bir GÜLÜMSEME( bu yüzden ağzımın büyük olmasını seviyorum:) ) ve en sevdiğin ayakkabılarınla çık karşılarına.. Merhaba, kırmızı rujum yakışmış mı diye sor? Sonra suratlarındaki şaşkınlık, öfke ve hayalkırıklıklarını kaçırmadan birlikte selfie yapmayı teklif et . O fotoğrafa baktıkça kendini sev, çünkü sen artık direnmeyi değil , yönetmeyi öğrenmişsin :) Savaşıp, vakit kaybedip hayallerini erteleyeceğine , yolundaki engellere , aslında engel değilmiş gibi davranıp onları da engel olamayacaklarına inandırmayı öğrenmişsin. Bundan daha etkili bir güç olabilir mi?

Öldürmeyen şeyler, güçlendirirmiş ya ? Giderek güçlenmek için her gün bir şey alıyorum kendim için . Hayır hayır alışveriş manyağı olduğumu düşünmeyin , bugün aldıklarımı hemen söylüyorum.. sabah kahvem eşliğinde okuduğum kitabım ardından vücudum için aldığım yarım saatte olsa egzersizim , ve yine vücudumu şımartan en sağlıklısından bir kahvaltı . İzlediğim filmler, kendimi müziğe emanet edip herşeyi unutup tamamen dansa teslim oluşum, yaptığım seyahatler, yazdığım yazılar.. Bunların hepsini alışveriş olarak tanımlıyorum ben.. Yaşamla yapıyorum bu alışverişi.. alıyorum ve pozitif enerjimi geri veriyorum .. Ben verdikçe bir yandan geri alıyorum..

Üç maymunu oynuyorum, En sevdiğim oyun. Görmüyorum gözümün önünden ayrılmayıp illa hayatıma dahil olmaya çalışanları, duymuyorum hakkımda  konuşup ve bundan gıda alanları, konuşmuyorum yorumlamaya figüranların rollerini.. Çünkü daha önemli işlerim var , yarım kalanlar ve daha hiç başlamadıklarım , kurtulmam gerekenler.. Başkalarının mutsuzluklarıyla beslenenlere kötü haberlerim var, burda mutsuzluk sizlere ömür, sevgi var , doğru var, adalet var.. Üzgünüm ama kocaman bir GÜLÜMSEYİŞ var :) Sözüm ona var git sen başka kapıya....