25 Ekim 2013 Cuma

Hayır hayır! Herkes mutlu olsun istiyorum ben.. Herkes sevilsin ve sevsin istiyorum. Küslük olmasın..
Tamam bazen kırılsak bile birilerine yine de kin olmasın içimizde.. Affetmek olsun yüreğimizde hep.. Belki bidaha görmek istemesek bile iyi düşünelim onun hakkında. Bazen canımızı yakmak isteyenler ve istemeden yakanlar olur, onlara bile hep iyi dileklerimiz olsun istiyorum.. Uzağımızda bir yerlerde mutlu yaşasınlar mesela..

Kimse kimsenin ölmesini istemediği bir dünyada yaşamak isterdim,bazen ölümün kurtuluş olduğunu bile bile..
Kimseden nefret etmek istemiyorum ben... Kimsenin kötülüğünü istemek istemiyorum... Kalbimde kötülük olmasını kendime yakıştıramıyorum. Bir huzursuz oluyorum, ne zaman duysam kötülüğün ayak seslerini..
Nefsimizin kölesi olmadığımız bir hayata sahip olsak...Paylaşsak acıyı hüznü ve mutluluğu...Beraber gülsek ve ağlasak..El ele versek, velhasıl tok, açın halinden anlasa....

Kimse aç uyumasın mesela, üşümesin paltosu olmadığı için, ilaç alamadığı için ölmesin hiç kimse.. Çocuklar hep gülsün :// Sevgisiz kalmasın çocuklar,şevkatsiz kalmasın, her zaman okşansın saçları.. Gözlerime bir meziyet verilecek olsa, gerçek ihtiyaç sahiplerini görebilmeyi isterdim...El uzatabilmeyi isterdim onlara...

Ah bu hayat ! Çok ciddiye aldığımızdan unutturuyor bir çok değeri... Bencilleşiyoruz.. Ve bunu iyi bir meziyet sanıyoruz. Üzülüyorum gidişata ve ayak uydurma çabalarına :/

Hayat gerçekten kısa.. Ve yaşı yok vedanın..O yüzden kimseden nefret etmek istemiyorum. Uzak durmak kafiyken, nefret neden? Güzeli çağırıyorum, güzeldeyim ve güzele varmak istiyorum... Herkese hayatta gönülden mutluluklar diliyorum benle ya da bensiz, uzağımda ve ya yakınımda... Mutluluklar...

Hiç yorum yok: