21 Mayıs 2013 Salı

Yarın uyansam... Simit-poğaça alıp moda sahile gitsem... Denize nazır... Belki üstüne bir fincan kahve! Bir de fal bakanım olsa...

Çok özledim be seni İSTANBUL... Seni unuttuğum yalan.. Şunu bil ki aklıma her geldiğinde tütüyorsun burnumda..

Biz senle kavga etsek bile hep sevdik birbirimizi... Canımı yaksan da almayı bildin gönlümü...Ne güzeldin sen İstanbul.. İlham verdin her daim bana ...

Şimdi çok uzaklarındayım... Gözlerimi kıstığımda göremeyecek kadar uzaklarındayım.. Senden uzakken bir farklılaştım ben. Eskisi gibi kavrayamıyorum hayatı... Daraldı düşüncelerim... Kendime gelmem lazım İstanbul...

Sana yeniden aşık olmama izin ver... Çünkü senin aşkın yakmıyordu beni... Maviydi senin aşkın deniz kıyısında ve yeşildi beykozunda...Özgürlüktün sen İstanbul, Özgürlük...

Seni düşünmek bile uzaklaştırıyor beni her şeyden... Kimbilir bir gün yeniden buluşuruz... Belli mi olur....
Burada güne erken doğuyor ve bir o kadar da erken batıyor... Karanlıktan korkuyorum... Oysa gece bile gülümserdi seninleyken  bana...


Hiç yorum yok: