17 Ağustos 2012 Cuma

Herkes neyin peşinde?

İçim sıkılıyor... İnsanların kendilerini sütten çıkmış ak kaşık sayıp, başkalarına ver yansın ettikçe içim daralıyor. Hatta tiksinmiyor da değilim, hemen o ortamdan ayrılmak ya da yaptığının yanlış olduğunu söylemek istiyorum. Başkasının açığını aramak ya da hiç açığı yokken ona kulp takmak. Anlamıyorum gerçekten bundan ne zevk aldıklarını anlamıyorum. Ne kadar çabuk kınayabiliyorlar birbirlerini ne çabuk yargılayıp eleştiriyorlar. Bu kadar basit mi karalamak insanları.
Hem senin yanlışın başkasının doğrusu olamaz mı? Bir kişinin kimseye zararı olmadan istediği gibi yaşamasının neresi yanlış? İstediğini yer, içer, giyer, istediği yere gider! KINAMAK!!! Hem de oturduğu yerden boş yere sallamak ne kolaydır değil mi? Yazıklar olsun böyle insanlara...

Ben bir insanı bana olan tutumuna göre değerlendirmem... Zayıf, savunmasız bir varlığa karşı tutumuna bakarak anlarım... Çünkü insanlığın öyle çirkin bir yüzü var ki; güçlüysen sana gülen yüzlerden ve zayıfsan selam vermeden geçenlerden ibaret... Giderek kirleniyordu dünya hem de hızlanarak kirleniyordu.

Hiç yorum yok: