24 Ocak 2012 Salı

PERDE IV (İstanbul Vedası....)

"Hakkın karşına çıkardığı değişimlere direnmek yerine, teslim ol. Bırak hayat sana rağmen değil seninle beraber aksın. Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üst...ünden daha iyi olmayacağını?"

Bir yere gideceğim adı İstanbul olmayan, insanları İstanbul olmayan bir yere.. Nereye kadar kaçabilirdim ki İstanbul'dan kaçmamaktan... Yine vedalar görünüyor önümde, bilirsin ki vedaları da sevmem öyle, bu sefer kısa tutacağım tüm vedalaşmalarımı. Çok sessiz bir ayrılış olacak bu defa. Severek ayrılan, ayrılmak zorunda olan iki sevgili gibi.

Giderek mantığımın sesinin gürleşmesi ürkütüyor beni. Yaptığım ne kadar mantıklı bilinmez.. Çılgınlıktır belki.

Bu kadar şifreli konuşma yeter. Zaman zaman kpss aşağı- kpsss yukarı yazmıştım buraya da.. Sınava son bir ay kala çalışıp onun dışında her gün bir yerlerde olduğum sınav sürecimin sonunda bir 2011 mezunu olarak 88.336 aldım.

Aslında hep şöyle istemiştim. Ağustos atamasında atanamayayım, Şubat atamasında daha iyi bir yere gitme imkanım olsun. Şimdi durum kısmen öyle... Ağustosta atanamadım. O süreden şimdiye kadar İstanbul'daydım. İstanbul ile hayli haşır neşir oldum. Geriye dönüp baktığımda hep güzel anılarım var İstanbul'a dair. Şimdi 1 hafta sonra bir yer adı öğreneceğim. 4 yıl orada yaşayacağım bir yer ismi. Oraya gitmemek, "İstanbul!" diye diretmek de mümkün; ama eskisi kadar iştahlı değilim burada yaşamaya. Zaman zaman özleyeceğim, burnumda tütecek, eminim.. O zaman da ilk fırsatta gelip istanbul'dan güzel bir öpücük alıp, geri döneceğim, her nereyse oraya..
İnsanın bir karar vermesi ne kadar büyük bir rahatlık... Geleceğe dair kararlar almak çok önemliymiş gerçekten...

Önümüzdeki cuma daha da netleşecek olan hayatıma karşı hislerim tıpkı ilk gecesinde tanışan çiftler gibi. Çünkü cuma günü sonuçlar açıklanacak ve ben pazartesi bambaşka bir yerde göreve başlayacağım. O zaman burada ya da başka bir yerde ............ günlükleri adı altında bir yazı dizisi oluşturmayı düşünüyorum :)

Geleceğe dair umutluyum. Yeter ki Allah yaşama sevinci versin. Yaşama sevincim oldukça kendimde benim bile şaşırdığım gücü hissediyorum.

Bambaşka bir perde başlıyor bu sefer...

Ve ben İstanbul ile sessizce vedalaşıyorum.

Hiç yorum yok: