24 Haziran 2009 Çarşamba

AŞK KÜSTÜ BİZE

Bir şeylere inanmak, ona tutkuyla bağlanmak, onun uğrunda ölmeyi göze almak. İnanmasaydı Ferhat kavuşabileceğine delebilir miydi dağları?
Çok zordur yürekten inanmak. Bir o kadar da kolaydır inancını yitirmek. İnandığın her şey yıkıldığında yüreğine oturur enkazları. Her parçası derin yaralar açar içinde bir yerlerde. İçimdeki enkazın altında yatan inancım aşktı delicesine. Yavaş yavaş yıkıldı gözlerimin önünde. Artık inanmıyorum aşk diye bir şeye. Aşkların hiç biri masum görünmüyor gözüme. Hepsi satılığa çıkmış ucuzluk pazarlarında. Kelimeler ağlıyor, anlamlarını yitirmişler, sakız olmuşlar ağızlarda. Gerçek aşk küsmüş gitmiş bize.
İnanmıyorum birinin geleceğine. Gelip de yüreğime dokunacağına inanmıyorum. Gözlerime baktığında yüreğimi kanatlandırıp uçuracağına, sesini duyduğumda nefes almadan onu dinleyeceğime, her haliyle başımı döndürebilecek, her halimle başı dönecek kimsenin geleceğine inanmıyorum işte. İnanmıyorum hesapsızca seven birinin geleceğine. Değer verildiğinde kıymetini bilecek, yanında ben olabileceğim kimsenin var olduğuna inanmıyorum.
İnancımı yitirdim. Belki de ölmüş, öldürülmüştür. Bu benim değil aşkı kirleten bedenlerin suçu. Aşkı iki kelimeye indirgeyip de basitleştirenlerin suçu. Eğer aşk bu kadar basitse, olmayacak bundan sonra yüreğimde. Birbirine âşık olduğunu söyleyen herkes aptalmış gibi gelecek bu bedene. Aşka dair şarkılar hüzün vermeyecek artık. Aşkı anlatan filmlerde herkes ağlarken ben güleceğim. Meydan okuyacağım satılık, basit aşklara. Gerçek aşkın küsüp gittiğini haykıracağım dünyaya. Herkesi ağlatan, aşk sanılan şeyi ben yakacağım. Aşkı satıp da sızlatmayacağım gerçek aşkın kemiklerini.
Güzeldir belki inanmak bir şeylere. İnancımı yitirdim ben. Yeni inançlar filizleniyor içimde, artık aşkın yok olduğuna dair. Gitgide kalbimi hissetmemeye başladım. Kan kaybım artıyor gün geçtikçe. İnanmıyorum yaralarımı saracak birinin geleceğine.
Mmeelltteemm…………….

Hiç yorum yok: